Historia

Historia to studia dla pasjonatów – dla miłośników dawnych dziejów Polski i świata. Kierunek ten uchodzi za jeden z trudniejszych z racji ilości materiału, który trzeba sobie przyswoić. Systematyczność i dobra pamięć to tylko niektóre z cech dobrego historyka. Mimo dużego nawału nauki, wydziały historyczne nie narzekają na brak zainteresowania.

Historia jest wykładana na każdym z uniwersytetów i na niektórych uczelniach prywatnych – z roku na rok oferta szkół niepublicznych jest wzbogacana o historię. Historyk to zawód, który wymaga wytrwałości i samodyscypliny w studiowaniu zródeł historycznych. Przyszły student tego kierunku powinien cechować się myśleniem syntetycznym i analitycznym, powinien umieć łączyć fakty i wyciągać z nich wnioski. Ponadto warto by miał szeroką wiedzę o kulturze i cywilizacji. Od jakiegoś czasu studia historyczne są dwustopniowe, praca licencjacka i praca magisterska kończą każdy z tych etapów. Studia prowadzone są w trybie stacjonarnym i zaocznym (także wieczorowym).

Program studiów przewiduje dwa bloki programowe: przedmioty obowiązkowe i fakultatywne. Do obligatoryjnych przedmiotów należą: prahistoria Europy, historia starożytności, nauki pomocnicze, elementy informatyki, język łaciński, logika i retoryka narracji historycznej, historia historiografii. Na pierwszym roku zaczyna się kurs nauk historycznych, który trwa do końca studiów. W układzie chronologicznym student poznaje dzieje ludzkości: starożytność, średniowiecze, historię nowożytną XVI- XVIII wieku, historię XIX wieku oraz historię XX wieku – zarówno świata, Europy jak i Polski. Na niektórych uniwersytetach są też oddzielne przedmioty związane z historią i kulturą danego regionu. Na przykład we Wrocławiu studenci poznają dzieje Sląska, a na Lubelszczyznie uczą się o Kresach Wschodnich.

W programie zajęć fakultatywnych pojawiają się przedmioty, które są ściśle związane z danymi specjalnościami. Do wyboru jest archiwistyka i zarządzanie dokumentacją, dokumentalistyka konserwatorska, regionalistyka, edytorstwo naukowe, a także specjalność nauczycielska. Ale na wydziale historii można studiować także inne kierunki, m. in. archeologię, etnologię z etnografią (czasem też połączone z etnolingwistyką), historię sztuki, muzykologię, kulturoznawstwo. Ciekawą propozycją są także studia z judaistyki, czyli historii i kultury Żydów (z nauką hebrajskiego).

Poza tym ważnym elementem studiów na kierunku historia są ćwiczenia warsztatowe – czyli lektura tekstów z epoki i ich interpretacja, a także pisanie prac związanych z danym zagadnieniem. Zajęcia te pomagają wypracować umiejętności analityczne, uczą oceny wiarygodności zródeł, a także krytycznego myślenia i wyciągania wniosków z faktów historiograficznych. Poza tym obowiązkowe są także zajęcia z badań historycznych, które wiążą się z samodzielnym przygotowaniem pracy pisemnej. Wszystkie zajęcia mają formę dyskusji i wymiany poglądów. Dodatkowym uzupełnieniem programu studiów są wyjazdy terenowe – przeważnie kilkudniowe zajęcia w różnych regionach Polski mające na celu uzyskanie podstawowej wiedzy z historii sztuki, a także ochrony zabytków.
Na trzecim roku studiów wybiera się seminarium licencjackie i przygotowywanie pracy dyplomowej. Po trzyletnich studiach można kontynuować naukę na magisterskich studiach uzupełniających. Praca magisterska napisana z danej dziedziny historii, daje studentowi wykształcenie wyższe w zakresie nauk humanistycznych, które można kontynuować na studiach podyplomowych lub doktoranckich. Na wszystkich etapach kształcenia obowiązuje pisanie prac z historii, prezentujemy przykładowe tematy prac z historii.

Po studiach historycznych można pracować jako nauczyciel historii (lub/i WOS-u), ale to tylko jedna z opcji do wyboru. Niektóre uczelnie oferują studia podyplomowe z muzealnictwa lub dokumentalistyki (archiwistyki) – ta oferta jest skierowana dla osób zainteresowanych pracą w muzeach przy opracowywaniu edytorskim i katalogowaniu dzieł sztuki. Pracę można podjąć także w mediach, w prasie popularnonaukowej. Niektórzy absolwenci pracują w administracji publicznej, fundacjach lub stowarzyszeniach. Wybór dalszej ścieżki kariery zależy od indywidualnych predyspozycji danej osoby.